Seria „Iluzja” zaczynała jako lekka, efektowna zabawa heist movie z iluzjonistami w roli głównej. Trzecia odsłona, czyli „Now You See Me, Now You Don’t” (w polskim tłumaczeniu Iluzja 3), miała być powrotem do formy… ale po seansie trudno oprzeć się wrażeniu, że magia po prostu gdzieś wyparowała.
Iluzja 3 to film bardzo bezpieczny, wręcz zachowawczy. Od pierwszych minut widać, że twórcy bardziej odhaczają elementy znane z poprzednich części, niż próbują opowiedzieć coś świeżego. Iluzji jest mało, a jeśli już się pojawiają, rzadko robią większe wrażenie. Zamiast zaskoczeń dostajemy fabułę, która toczy się po wydeptanych ścieżkach.
Stara ekipa wciąż daje radę
Najlepszym elementem filmu pozostaje chemia oryginalnej ekipy. Gdy bohaterowie wchodzą ze sobą w interakcje, na chwilę wraca klimat, który kiedyś przyciągał do tej serii. To momenty, które przypominają, dlaczego „Iluzja” miała w ogóle sens.
Nowa ekipa bez efektu „wow”
Nowe twarze nie wnoszą jednak oczekiwanej świeżości. Ich wątki są poprawne, ale kompletnie nie zapadają w pamięć. To jedna z największych bolączek trzeciej części – brak postaci, które naprawdę chciałoby się śledzić.
Rosamund Pike jako jasny punkt
Na szczęście film ma jedną wyraźną gwiazdę. Rosamund Pike w roli antagonistki wypada znakomicie i jest zdecydowanie najciekawszym elementem całej historii. To postać, która przyciąga uwagę i daje namiastkę tego, czym mógł być lepiej napisany film.
Dlaczego Iluzja 3 nie działa?
Problem Iluzji 3 nie polega na jednym złym pomyśle, ale na ogólnym braku energii. Fabuła jest nijaka, stawki mało angażujące, a całość sprawia wrażenie filmu, który powstał „bo seria musi trwać”. To klasyczny przykład kinowego kotleciaka – poprawnego technicznie, ale kompletnie pozbawionego magii.
W naszej recenzji na YouTube omawiamy dokładnie, co w Iluzji 3 jeszcze się broni, a co sprawia, że trudno traktować ten film poważnie. Jeśli chcecie pełne spojrzenie i konkretną opinię – zapraszamy do obejrzenia materiału.